696 366 884

Metoda HappyEnd

Metoda HappyEnd polega ona na:

  • oczyszczeniu w podświadomości szkodliwych programów wewnętrznych odpowiedzialnych za nałóg i „wgraniu” nowych, przy wykorzystaniu różnych, uzupełniających się technik i metod eliminacji uzależnienia psychicznego (afirmacje, wizualizacje, relaksacje, sugestie, imagoterapie);
  • trwałym usuwaniu chęci palenia i powodów sięgania po papierosa bez żalu i strachu (demaskowanie mechanizmu działania uzależnienia nikotynowego);
  • marginalizacji fałszywie postrzeganego i wyolbrzymianego uzależnienia fizycznego (wyniki badań, rzeczowe fakty, logiczne argumenty);
  • wpojeniu niezbędnych wytycznych, których stosowanie gwarantuje łatwe, szybkie, skuteczne wyjście z nałogu (kodeks niepalącego);
  • przygotowaniu palacza na bezproblemowe radzenie sobie z odruchami warunkowymi, skojarzeniami, różnymi sytuacjami życiowymi, w tym z kontaktami z innymi palaczami;
  • przedstawieniu praktycznych, skutecznych sposobów pozbywania się ewentualnych drobnych, fizycznych objawów odstawienia nikotyny mogących pojawić się w najbliższych dniach;
  • udostępnieniu materiałów informacyjno – doradczych podsumowujących najważniejsze zagadnienia, zadania, wytyczne i porady dla osób rzucających palenie;
  • przygotowaniu najbliższych/ członków rodziny na to niesamowite wydarzenie w życiu byłego (już) palacza (list do najbliższych);
  • wzbudzaniu ekscytacji i umiejętności czerpania radości podczas wyzwalania się z nałogu.

Historia metody HappyEnd

Nazywam się Ewa Mura-Pancerzyńska, jestem doktorem nauk ekonomicznych i wieloletnim wykładową akademickim. Jednak przez 19 lat utożsamiałam się tylko z tym, że jestem nałogową palaczką. W końcowych latach uzależnienia wypalałam 50 papierosów na dobę. Czułam, że mnie to zabija, rujnuje zdrowie, obciąża domowy budżet, kompromituje, upokarza, ubezwłasnowolnia. Podejmowałam wiele prób rzucenia palenia: przy wykorzystaniu gum nikotynowych, różnych tabletek, e-papierosów, metody silnej woli i ograniczania palenia. Wszystkie kończyły się porażką. Choć uważałam się za kobietę odważną, panującą nad wszystkimi innymi sferami życia – papieros miał nade mną całkowitą władzę

.…Aż do początku października 2012 roku, kiedy w trakcie porannego przebudzania doznałam olśnienia. W tamtej chwili nabrałam absolutnej pewności, że definitywnie wyswobodziłam się z nałogu nikotynowego. Wiedziałam, że już nigdy nie zapalę papierosa, bo nie będę czuła takiej potrzeby ani miała na niego ochoty! I tak się stało: bez żalu, tęsknoty, objawów odstawienia rzuciłam papierosy. W dodatku od samego początku towarzyszyła mi niesamowita radość przeradzająca się chwilami w euforię.

Jak do tego doszło?

Jestem przekonana, że do powstania zalążków metody, które wtedy ułożyła się w logiczną całość przyczyniły się m. in. działania, zachowania, rozważania, jakie prowadziłam od kilku miesięcy:

  • analizowanie własnych doświadczeń i przyczyn kolejnych niepowodzeń w rzucaniu palenia,
  • wielomiesięczne obserwacje i porównywanie zachowań palaczy i niepalących,
  • dociekliwe rozmowy z osobami, którym udało się pokonać nałóg oraz z tymi, którzy po wielu latach powrócili do palenia papierosów,
  • świadome palenie papierosów (zastanawianie się nad „fenomenem” każdego zaciągania się dymem nikotynowym),
  • wyobrażanie sobie siebie, jako osoby niepalącej,
  • przeczytanie do połowy kilka miesięcy wcześniej książki Allen’a Carr’a: „Prosta metoda, jak skutecznie rzucić palenie”.

Tego dnia odszukałam i z entuzjazmem przeczytałam wyżej wspomnianą książkę, o której już prawie zapomniałam. Byłam podekscytowana, że moja wizja w 80% odpowiadała metodzie EasyWay Allen’a Carr’a. Zastanawiam się, czy to zbieg okoliczności, że różnymi drogami dotarliśmy z autorem do podobnych wniosków, czy też w mojej podświadomości została zaszczepiona myśl, która w wyniku opisanych powyżej działań rozwinęła się w autorką metodę. W kolejnych latach poznałam historię jeszcze kilku osób, którym przydarzyło się coś podobnego. Podczas zdobywania doświadczenia i rozwijania HappyEnd – różnice w podejściu do wielopoziomowej eliminacji nałogu w/w metodach stawały się coraz bardziej zauważalne. Mimo to, terapii HappyEnd odwołuję się do obrazowych i wyrazistych określeń Allen’a Carr’a (mały i duży potwór, pułapka nikotynowa itp.).Jest to celowe i ma wymiar pragmatyczny – ułatwienie ciągłości skojarzeń słuchaczom, którym tą książkę zamierzam polecać (z podkreśleniem różnić) i tym, którzy już się z nią zetknęli.

Rozwój HappyEnd, misja, EMPiria

Na początku była to emocja, wewnętrzne przekonanie, że chcę i mogę pomagać innym palaczom w łatwym pozbyciu się tego nałogu. Wymagało to jednak czasu: do okrzepnięcia, pogłębienia wiedzy praktycznej i teoretycznej, zdobycia nowych doświadczeń, uwiarygodnienia własnej osoby, jako wieloletniej niepalącej, domknięcia pewnych spraw zawodowych i ugruntowania w decyzji. Jestem pewna, że kolejne wydarzenia w moim życiu w większym lub mniejszym stopniu sprzyjały rozwojowi tej metody i przyczyniły się do jej ewoluowania i udoskonalenia:

  • podjęcie studiów podyplomowych Bezpieczeństwo i Higiena Pracy i dwa lata doświadczenia zawodowego w tym kierunku; zgłębiałam tam wiedzę i prowadziłam badania z zakresu kultury bezpieczeństwa i higieny pracy, na którą wpływa m. in. palenie papierosów podczas pracy i w miejscu pracy pracowników;
  • rozwijanie zainteresowań naukowych i prowadzenie badań z zakresu motywacji, skuteczności działań marketingowych, lokowania produktu, reklamy podprogowej, psychologii zagrożeń, teorii wyborów konsumenta itp.;
  • szkolenie: „Coaching jako narzędzie wspierania ludzi w rozwoju: zasady, techniki, zastosowanie”;
  • I-szy stopień szkolenia teoretyczno – praktycznego z Hipnozy, Hipnoterapii, Autochipnozy i Psychoanalizy w połączeniu z innymi terapiami wg metody „IMAGNOTERAPII” Kaczorowski & Daniłow;
  • kurs udzielania pierwszej pomocy w stanach nagłych u osób dorosłych;
  • monitorowanie historii walki z nałogiem i analiza towarzyszącym ich odczuć setek palaczy próbujących rzucenia palenia na różnych forach internetowych.

Szczególny wpływ na wszechstronność metody HappyEnd miało jednak samokształcenie i lektura wielu podręczników z zakresu psychologii uzależnień, publikacji naukowych, popularno-naukowych a nawet beletrystycznych (m.in.: C. Feltham, I. Horton: Psychoterapia i poradnictwo; J. Butcher, J. Hooldey, S. Minelza: Psychologia zaburzeń;L. Jampolsky: Leczenie uzależnionego umysłu; A. Carr: Prosta metoda jak skutecznie rzucić palenie; Ł. Grass: Najlepszy. Gdy słabość staje się siłą; J. Murphy: Potęga podświadomości; B. Tracy: Psychologia osiągnięć; B. Tracy: Potęga pewności siebie; B. Tracy: Droga do sukcesu; R. Krakowiak: Afirmacje sukcesywane; A. Kaczorowski: Autohipnoza świadoma i nieświadoma. Skuteczna terapia Twoich ograniczeń; B. Pawlikowska: W dżungli podświadomości; J, Welch: Winning znaczy zwyciężać; M.W. Ashelman: Ja już nie palę! B. Szymborska: Jak rozstawać się z papierosami; P.Cross i C.Hopwood: Rzucić palenie; D.Treusch: Jak szybko i skutecznie rzucić palenie; J.W.McFarland: Jak rzucić palenie w pięć dni; J.Perlmutter: Skończ z tym!; A.Jopp: Lubię palić ale teraz chcę przestać!; H.Noskowicz-Bieroniowa: Chcesz rzucić palenie?).

Po 5 latach zgłębiania wiedzy o istocie i mechanizmach nałogu tytoniowego i udoskonalania HappyEnd postanowiłam zrezygnować z dotychczasowego życia zawodowego i zająć się profesjonalnym uwalnianiem palaczy z uzależnienia nikotynowego.Tak powstała EMPiria.

Ja WIEM, że metoda HappyEnd to najlepszy, najłatwiejszy, najskuteczniejszy
i najprzyjemniejszy sposób rzucania palenia! SPRÓBUJ, a będziesz WOLNY od nałogu tytoniowego!